ไม่มีใครชอบความทุกข์ แต่ก็ไม่มีใครหนีความทุกข์พ้น นั่นเป็นข่าวร้ายแต่ข่าวดีก็คือ เรายังมีความสุขได้แม้เจอความทุกข์ เพราะความทุกข์ก็เช่นเดียวกับทุกสิ่งคือ ไม่ยั่งยืน มาแล้วก็ไป ถึงแม้ว่าเหตุการณ์เลวร้ายไม่ได้แปรเปลี่ยนไป เช่น คนรักหรือของรักได้จากเราไปตลอดกาล แต่ความรู้สึกเศร้าเสียใจก็จะจางหายไปไม่ช้าก็เร็ว "แล้วมันก็จะผ่านไป" คือสัจธรรมของสรรพสิ่ง
ใช่แต่เท่านั้น หากวางใจเป็นเรายังสามารถพบความสุขได้ท่ามกลางความทุกข์ ดังมีพุทธสุภาษิตว่า “ ผู้มีปัญญา แม้ประสบทุกข์ ก็ยังหาสุขพบ” บ่อยครั้งความทุกข์ก็ผลักให้เราไปพบธรรม และเข้าถึงความสุขที่แท้ได้ในที่สุด ยิ่งกว่านั้นเมื่อเข้าใจความทุกข์อย่างแท้จริงก็จะพบว่าทางออกจากทุกข์นั้นอยู่ที่ใจเรานี่เอง แค่ปรับเปลี่ยนมุมมอง ลดความคาดหวัง หรือรู้จักปล่อยวาง ความทุกข์ก็พลันหายไป มีความปกติ สุข โปร่ง โล่ง เบาสบาย มาแทนที่
เราจะพบความสุขได้อย่างแท้จริงต่อเมื่อรู้จักความทุกข์ แต่เราจะรู้จักความทุกข์ได้อย่างไร หากไม่เจอความทุกข์เลย ดังนั้นเมื่อเจอความทุกข์อย่าปล่อยใจให้จมในความทุกข์ แทนที่จะคร่ำครวญลองหันมาใคร่ครวญมันดู แล้วเราจะพบความสุขได้ง่ายขึ้น
ผู้เขียน : พระไพศาล วิสาโล