เบิกบานในความเงียบ

เฝ้าดูเงียบ ๆ นั่นแหละคือการพิจารณาเงียบ ๆ คิดพิจารณาแบบละเอียด ใช้คำว่า "แยบคาย" นี่ดีกว่า มีคำเรียกเฉพาะว่า "โยนิโสมนสิการ" เป็นการใครวญในใจอย่างแยบดายขณะรับสัมผัสรับรู้ เฝ้าดูสิ่งต่าง ๆ ถ้าดูด้วยใจแยบคายเช่นนี้ คือดูเงียบ ๆ นั่นแหละ เธอจะรับรู้ด้วยใจปกติได้ดีกว่า คือไม่ให้มันฟูมันก็จะง่ายที่จะเกิดปัญญาเข้าใจชีวิตด้านในที่ลึกซึ้ง ดูอย่างนี้แหละ จะพบความสวยงามในมิติต่าง ๆ

ความสวยงามนี้เป็นเครื่องบ่งบอกว่าจิตของเธอมีการพัฒนาไปข้างหน้าอยู่ตลอดเวลา ทุกย่างก้าวจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเข้าใจชีวิตมากขึ้น และทั้งหมดแห่งความสวยงามนี้ในมุมหนึ่งมันได้กลันกรองรินหลั่งเป็น "หยาดน้ำแห่งความสุข" หรือ "สายธารธรรม" คอยชะโลมหล่อเลี้ยง เป็นกำลังให้เธอเดินทางโดยไม่ลำบาก ทุกย่างก้าวจึงเต็มไปด้วยความเบิกบานบันเทิงใจ และกำลังใจ

ผู้เขียน : นันท์ธยานภิกขุ
จำนวนหน้า : 107 หน้า